Prosta podłoga

    Niektórzy twierdzą, że podłoga dla domowników jest tym, czym dla samochodu ulica. Wiedzą o tym dobrze ci, którzy muszą zmagać się z trzeszczącym parkietem, wciąż przecierającą się wykładziną, czy kiwającymi się meblami. Złorzeczymy wtedy, niczym kierowcy narzekający na każdą nierówność na jezdni.
Okazuje się, że przyczyna tych zjawisk tkwi często głębiej, niż może się na pierwszy rzut oka wydawać. Często bowiem po zdjęciu wierzchnich okładzin podłogowych odkrywamy popękaną, nierówną i pełną ubytków warstwę podkładu podłogowego, zwaną fachowo jastrychem, a w potocznym języku - wylewką. Tak zniszczona wylewka powoduje, że nawet najlepsze wykładziny nie zapewnią nam komfortu i trzeba przeprowadzić remont wnętrza.

Co robić?
Przed takim właśnie dylematem stanął w swoim czasie mój znajomy, nabywając piękny, aczkolwiek mocno zaniedbany budynek w okolicach Łodzi. Obiekt ów miał stać się domem mieszkalnym, piwnice zaś miały być wykorzystane na prowadzenie działalności gospodarczej.
Już na pierwszy rzut oka było jasne, że trzeba będzie wymienić większość podłóg i wykonać remont. Dom był niezamieszkany i nieogrzewany od wielu lat i podłogi spękały na skutek działa¬nia silnych mrozów. Zerwano więc resztki posadzek, a następnie skuto warstwę podkładu podłogowego. Na szczęście okazało się, iż konstrukcja nośna stropu jest w dobrym stanie i przez najbliższych kilkadziesiąt lat nie będzie potrzebowała wymiany. Idąc za radą obecnego na miejscu inspektora nadzoru, znajomy zdecydował się na wymianę całej podłogi. W końcu miała ona w przyszłości spełniać różnorakie funkcje, w za¬leżności od przeznaczenia pomieszczeń i od ich usytuowania w budyn-ku. Byłem ciekaw, jak tego dokona, tym bardziej, że od pewnego czasu i ja nosiłem się z zamiarem poważ¬niejszego remontu we własnym mieszkaniu.
Podłoga na parterze została od¬dzielona warstwą izolacji termicznej i akustycznej w postaci kilku warstw folii budowlanej oraz płyt styropianowych, ułożonych bezpo¬średnio na stropie. Było to zrozu¬miałe ze względu na brak stałego ogrzewania w pomieszczeniach piwnicznych. Właściciel chciał rów¬nież, aby w niektórych pomieszcze¬niach na parterze - w salonie, hallu, jadalni oraz w pomieszczeniach sa¬nitarnych - został zainstalowany system ogrzewania podłogowego.
Podłoga jak lustro
Po wykonaniu niezbędnych prac izolacyjnych oraz zainstalo¬waniu systemu grzewczego pozo¬stała kwestia materiału, jakiego należało użyć do wykonania wy- lewki na takim podłożu. Wylewki odpowiednio trwałej, mocnej i no¬śnej, a także zapewniającej dosko¬nałe przewodzenie ciepła. Ze wzglę¬du na potrzebę szybkiego jej użytko¬wania, musiała ona dodatkowo cha¬rakteryzować się krótkim okresem wiązania. Problem rozwiązał się dzięki samopoziomującej masie podłogowej ATLAS SAM 150. Pro¬dukt ten wykorzystano również w pozostałych, czyli nieogrzewanych podłogowym systemem grzew¬czym, pomieszczeniach na parterze.
Natomiast na piętrze wylewki wykonano, stosując do tego celu nieco tańszy, samopoziomujący podkład podłogowy ATLAS SAM 200. Uzyskana w ten sposób gładka powierzchnia nie wymagała wyko¬nywania warstw wygładzających, co jest niezbędne szczególnie
w przypadku tradycyjnych wle¬wek betonowych. Jedynie w nara¬żonych na działanie wilgoci sanita¬riatach wylewkę pokryła cienka warstwa wodoodporna z zaprawy ATLAS WODER S.
Do wylewania posadzek fachow¬cy użyli specjalnego agregatu. Nie było bałaganu, hałd piasku, ciągłe¬go biegania tam i z powrotem, i tym podobnych rzeczy, dotychczas koja¬rzących się nam z każdą budową. Na dodatek cała operacja zajęła nie więcej niż trzy godziny. Jak się póź¬niej dowiedziałem, obie, produkowa¬ne na bazie anhydrytu, samopoziomujące masy podłogowe ATLAS - dzięki swoim parametrom małościowym, łatwości użycia oraz uniwersalności zastosowania - cie¬szą się doskonałą opinią, tak wśród wykonawców podłóg, jak i ich osta¬tecznych użytkowników. Obie nada¬ją się pod każdy rodzaj wykładziny.
Przewaga anhydrytowych samo- poziomujących podkładów podłogo¬wych nad innymi technologiami wy¬konywania wylewek wynika z jesz¬cze jednego faktu: stosunkowo nie¬wielki ciężar wykonanych dzięki nim warstw podkładowych powoduje mniejsze obciążenie stropów, wypły¬wając tym samym na znaczne wy¬dłużenie ich żywotności. Jest to nie¬zwykle istotne, zwłaszcza w przypad¬ku remontów starych budynków.

Sposób na piwnice
Równie wysokie, choć nieco inne wymagania postawiono przed pod¬łogami w pomieszczeniach piwnicznych, które w przyszłości miały być wykorzystane na prowadzenie dzia¬łalności gospodarczej. Wykonana wcześniej wylewka betonowa nie budziła zastrzeżeń wykonawcy co do trwałości i wytrzymałości. Niestety, jej gładkość pozostawiała wiele do życzenia. To, w świetle przyszłego wykorzystania tych pomieszczeń, stwarzało konieczność wykonania cienkiej warstwy wyrównującej. Ma¬teriał do tego celu musiał charakte¬ryzować się dobrą przyczepnością, wytrzymałością oraz odpowiednią gładkością, tak aby wykonana przy jego użyciu posadzka mogła stano¬wić jednocześnie warstwę użytko¬wą. Takim materiałem okazała się samopoziomująca masa szpachlo¬wa TERPLAN N. Jest to gotowa zaprawa produkowana na bazie cementu,
przeznaczona do wykonywania takich właśnie, cienkich warstw  wyrównujących. Podobnie jak wszystkie produkty ATLASU, TERPLAN N  ekologiczny. Również i w tym przypadku do wylania posadzki wykorzystany został wcześniej wspomniany agregat. Uzyskana dzięki tej technologii gładka i nośna powierzchnia spełniła nasze oczekiwania.

Sposób i garaż
Koniec, końców postanowiłem dowiedzieć się, z czego zostanie wykonana posadzka w garażu. Okazało się, że i tu znajdzie zastosował wyrób spod znaku bociana. Użyj POSADZKI CEMENTOWEJ dało efekt w postaci trwalej, nośnej i użytkowej posadzki, doskonale spełniającej wymagania stawia tego rodzaju konstrukcjom. Dzięki posiadanym przez ten produkt właściwościom mrozo- i wodoodpornym niskie temperatury nie stanowią żadnego zagrożenia.
Dzięki POSADZCE CEMENT WEJ w krótkim czasie uzyskano doskonałą jakość. Nie sposób porównać jej z podkładami podłogowy wykonywanymi z cementu, piasku i wody. Przy miernych efektach tal chałupnicze wylewki zabierały w dodatku bardzo dużo czasu budowlańcom. A w opisanym wyżej przypadku już po kilku godzinach po wykonawcy nie było śladu.
A szczerze mówiąc był, i to jaki?

Glazura

Nikogo już dziś nie trzeba przekonywać, że płytki ceramiczne to jeden z bardziej efektownych sposobów wykańczania ścian i posadzek naszych kuchni, łazienek czy salonów. Płytki są również znacznie praktyczniejsze niż farby, wykładziny z PCV czy tapety.
Pozwalają utrzymać czystość niewielkim nakładem sił - wystarczy je przetrzeć wilgotną szmatką. Są odporne na uszkodzenia i ścieranie,
a ich mała nasiąkliwość powoduje, że świetnie sprawdzają się w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności.

Płytki ceramiczne to nie tylko gla¬zura i terakota. Wiele nowoczesnych okładzin z klinkieru, marmuru czy innych materiałów świetnie nadaje się do wykładania balkonów, tara¬sów, ścieżek w ogrodzie, a nawet basenów. Płytki doskonale zdają rów¬nież egzamin w miejscach publicznych, wytrzymując nie tylko wzmo¬żony ruch pieszych, lecz nawet lekkich wózków transportowych.
Raz na ludowo?
Wzornictwo płytek ceramicznych jest niezwykle różnorodne. Ostatnio projektanci sięgają do bogactwa wzorów ludowych, więc płytki rustykalne coraz częściej zaczynają zdobić ekskluzywnie wnętrza. Stosuje się też kombinację ceramiki z drewnem. Po¬lega ona na przemiennym układaniu płytek z pasami naturalnego drewna. Można też tworzyć kompozycje z różnych rodzajów płytek.
Zanim jednak zdecydujemy się na wzór i wielkość płytek, zastanów¬my się nad warunkami, w jakich przyjdzie nam je użytkować. Zależ¬nie od miejsca, stosuje się różne rodzaje płytek. Nieprzestrzeganie tej zasady może doprowadzić do szybkiego ich zniszczenia. Dlatego przy zakupie zwróćmy uwagę na takie cechy, jak klasa ścieralności, nasiąkliwość wodna i metoda produkcji. Jeśli będziemy mieli jakiekolwiek wątpliwości, zapytajmy po prostu sprzedawcę.
Ciągnione lub prasowane
Klasa ścieralności będzie decydować o szybkości zużywania sie płytek podłogowych. Najbardziej trwała terakota posiada IV klasę ścieralności. Druga cecha - nasiąkliwość wodna określi, ile płytka jest w stanie wchłonąć wody. co jest ważne przy układaniu płytek na zewnątrz. Tylko płytki o nasiąkliwości poniżej 3 proc. będą odporne na działanie deszczu i mrozu.

Płytki ceramiczne produkowane są dwiema podstawowymi metodami: ciągnioną i prasowaną. Do wy¬kładania wnętrz najczęściej używamy płytek prasowanych.
Duże znaczenie ma charakter wierzchniej warstwy tych płytek: szkliwione - nieszkliwione, polerowane - niepolerowanc. Płytki szkliwione wspaniale nadają się do naszych kuchni i łazienek. Ich zaletą jest bardzo dobra zmywalność typowymi środkami czystości. Bywają jednak śliskie, zwłaszcza gdy są mokre. Aby poprawić bezpieczeństwo użytkowania, produkuje się płytki szkliwione o podwyższonym współczynniku tarcia.
Płytki polerowane są bardzo efektowne i łatwe do utrzymania w czystości, ale chodząc po ich mo¬krej powierzchni - po opadach deszczu lub śniegu - łatwo o upadek. Ponadto w porównaniu z innymi mają znacznie wyższą cenę. Możemy nimi wyłożyć posadzki lub elewacje, jeśli pomieszczeniu, bądź fasadzie budynku, chcemy nadać wyjątkowy charakter. Płytki polerowane można również napotkać w takich obiektach, jak muzea, banki i galerie. Ze względu na bezpieczeństwo powinny one być układane w połączeniu z płytkami nie polerowanymi.
Płytki ciągnione, choć bardzo trwałe, są zwykle mniej estetyczne i stosuje się je przede wszystkim w budownictwie przemysłowym lub na zewnątrz budynków. Dzięki temu, że ich powierzchnia nie jest śliska. w czasie opadów można bezpiecznie po nich chodzić.
Mają jed¬nak pewną, dość uciążliwą wadę - trudno je oczyścić.

Klej

Następnym krokiem po kupieniu płytek będzie zakup materiałów, nie¬zbędnych do ich umocowania. W ostatnich latach furorę na rynku zrobiły gotowe zaprawy budowlane. Produkuje się je najczęściej w postaci suchych mieszanek, które przygotowujemy, mieszając we właściwej proporcji z wodą. Wśród rozmaitych zapraw dużą grupę stanowią specjalne zaprawy klejowe do płytek ściennych i podłogowych. Liderem w ich produkcji jest firma ATLAS, która stworzyła kilka rodzajów kleju.
Inny typ kleju będzie nadawał się do podłoża z płyt gipsowych, inny do płytek z marmuru, a jeszcze inny przy zastosowaniu systemu ogrzewania podłogowego. ATLAS kompleksowo przygotował swoją ofertę i nie powinniśmy mieć żadnego problemu z podjęciem decyzji, która
Wszystkie wymienione dotąd kleje były suchymi mieszankami. ATLAS ma również coś specjalnego - gotową do bezpośredniego użycia ZAPRAWĘ KLEJOWĄ ATLAS BIS, w postaci jednorodnej pasty. Odznacza się ona wyjątkową elastycznością i przyczepnością. Nadaje się do użycia wyłącznie wewnątrz pomieszczeń, do przyklejania ściennych płytek ceramicznych, klinkierowych, płyt lub kasetonów styropianowych, a także elementów z kamienia naturalnego i marmuru. Dzięki swojej elastyczności możemy tym klejem przytwierdzać płytki do wszelkich podłoży z materiałów drewnopochodnych.

Fuga

Płytki można układać na styk, ale na ogół staramy się zostawać wolną między nimi przestrzeń. Wypełni ją spoina, nazywana także fugą. Spoina pełni funkcje estetyczne. Za pomocą odpowiednio dobranej fugi możemy dodatkowo kształtować estetykę pomieszczenia. Fugi pozwalają także ukryć pewne niedoskonałości wymiarowe płytek.
ZAPRAWA DO FUGOWANIA ATLAS jest bardzo plastyczna i dokładnie wypełni przerwy między płytkami ceramicznymi, marmurowymi, betonowymi, bądź kamiennymi. Fugować tą zaprawą możemy wewnątrz i na zewnątrz budynków, w pomieszczeniach suchych i mokrych. Gdy stwardnieją, będą odporne na działanie wilgoci, a także wysokich i niskich temperatur.
Istnieją dwa rodzaje zapraw do fugowania. W zależności od szerokości szczelin między ułożonymi płytkami, stosujemy zaprawę wą¬ską do 6 mm lub szeroką od 4 do 16 mm. Fugi wąskie są dostępne w kilkunastu kolorach, co pozwala łatwo dopasować odpowiednią barwę do każdego rodzaju płytek.
Przy płytkach dużego formatu (30x30 cm lub większych), gdy decydujemy się na większe odstępy między płytkami, najlepiej zastosować fugę szeroką. Nie musimy obawiać się wówczas, że po wyschnięciu na spoinie powstaną pęknięcia. Fuga szeroka produkowana jest w ośmiu najczęściej stosowanych kolorach.

Flizówki do kąta

Właściwe ułożenie na jednej ścianie dwóch płytek obok siebie nie stanowi większego problemu. Ale co zrobić, gdy mamy do pokonania narożnik, krawędź wanny lub inne, podobne miejsca? Niegdyś w sprzedaży były płytki narożne, które miały jedną lub dwie krawędzie pokryte szkliwem. Jednak efekt i tak przestawał cieszyć oko po uderzeniu twardym przedmiotem, które odbijało szkliwo i wyszczerbiało krawędź płytki.
Dlatego obecnie dominuje tylko jeden rodzaj płytek, a narożniki wykańcza się specjalnymi listwami, wykonanymi z miękkiego tworzywa PCV, czyli tzw. flizówkami. Gama kolorów i wzorów jest w tym przypadku ogromna, poczynając od jednobarwnych - w tym nawet złotych - a na marmurkowych kończąc. Kształty flizówek stwarzają możliwości wykończenia narożników wklęsłych albo wypukłych, ściany z krawędzią wanny lub ściany z posadzką.
Wśród flizówek osobną grupę stanowią tzw. flizówrki uniwersalne. Dzięki nim możemy łączyć płytki o różnej grubości, np. 6 mm z 9 mm. Może zdarzyć się również, że narożniki w kuchni czy łazience są źle wyprofilowane. Dzięki temu, że płoza uniwersalnych flizówek jest ruchoma, flizówki te umożliwiają nam obróbkę tych narożników i łączenie płytek ceramicznych nie tylko pod kątem 90°.

Najbardziej popularnym klejem jest ZAPRAWA KLEJOWA ATLAS. Stosuje się ją do mocowania glazury i terakoty na ściany otynkowane, betonowe oraz inne podłoża mineralne - np. z cegieł. Można jej także użyć na podłoża z płyt gipsowych, sztywnych sklejek wodoodpornych, oraz na powierzchni starej glazury. Powinniśmy jednak wówczas dodać do zaprawy EMULSJI ELASTYCZNEJ ATLAS, dzięki której klej będzie lepiej trzymał się podłoża.
Gdy mamy do czynienia z płytkami z marmuru naturalnego lub sztucznego, istnieje ryzyko, że klej trwale je przebarwi (ze względu na dużą nasiąkliwość tego kamienia). Dlatego w takich przypadkach najlepiej użyć produkowanej z białego cementu ZAPRAWY KLEJOWEJ ATLAS KARO.
Klejem najbardziej uniwersalnym jest ZAPRAWA KLEJOWA ATLAS PLUS. Klei wszystko i wszędzie. Nie tylko wewnątrz, ale także na zewnątrz naszych mieszkań, na balkonach i tarasach. Zaprawa jest przeznaczona do układania glazury i terakoty, mozaik porcelanowych, płytek elewacyjnych. klinkierowych
i z kamienia naturalnego. ATLAS PLUS odznacza się wyjątkową przyczepnością, dlatego może być stosowany na ścianach betonowych i gazobetonowych, na płytach i tynkach gipsowych wewnątrz budynku, sztywnych sklejkach wodoodpornych, na wylewkach, w systemie ogrzewania podłogowego oraz bezpośrednio na powierzchni starej glazury, terakoty czy lastriko.
Do układania płytek podłogowych służy ZAPRAWA KLEJOWA ATLAS CAL N. Ma tę zaletę, że można ją grubo rozprowadzić, wyrównując nawet dwucentymetrowe nierówności podłoża. Oszczędzamy w ten sposób na czasie, gdyż nie musimy wcześniej oddzielnie poziomować posadzki. Ponadto ATLAS CAL N świetnie nadaje się do terakoty o dutych rozmiarach i silnie profilowanej powierzchni spodu. Stosujemy go również na podłoża w przypadku zainstalowanego systemu ogrzewania podłogowego.
także w środki pielęgnacyjno-ochronne. Jednym z nich jest płyn ATLAS SZOP. Posłuży nam do usunięcia pozostałości po zaprawach mineralnych z płytek ceramicznych, kamiennych, klinkierowych, z powierzchni chromowanych i lakierowanych. SZOP usuwa też rdzę i plamy wodne. Nie można go jed¬nak używać do czyszczenia maruru i emalii.
Do ochrony już oczyszczonych płytek oraz spoin stosujemy płyn ATLAS DELFIN. Preparat ten odświeża i nadaje delikatny połysk płytkom nieszkliwionym, klinkierowym i kamiennym, a jednocześnie spełnia rolę antypoślizgową. Jest również idealny do wszystkich kolo¬rów fug - zabezpieczone w ten sposób nie będą szarzeć.
Płytki ceramiczne mogą stanowić znakomite wykończenie naszych wnętrz, ale pamiętajmy o tym, że przy ich układaniu wymagana jest duża dokładność. Tak, aby nie zepsuć całego efektu. Dla zdecydowa¬nych na samodzielne położenie gla¬zury lub terakoty, na następnych stronach prezentujemy najprostszy sposób ich układania.

Remonty Warszawa